زیر گنبد کبود

؟!

حامد کرزي رئيس جمهور افغانستان چندي پيش از سوي گروه هاي هوادار محيط زيست و دوستداران حيوانات متهم به خشونت و ضديت با طبيعت شد. اين بار به کلاه کرزي گير داده اند و گفته اند پوست اين کلاه با روشي کاملاً خشن، بدوي، غيرانساني و... تهيه مي شود و کرزي بايد مدل کلاه خود را عوض کند يا اينکه از کلاه پوست مصنوعي استفاده کند. طرفداران محيط زيست مدتي پيش به کلاه مشهور نگهبانان کاخ سلطنتي ملکه اليزابت نيز گير داده بودند. قرن ها است که نگهبانان سرخ پوش کاخ ملکه کلاه بزرگ و مشکي براقي را بر سر مي گذارند که از پوست خرس تهيه مي شود. موهاي اين کلاه بسيار پرپشت و بلند و براق است. هواداران محيط زيست گفته اند چون نسل خرس ها ممکن است در آينده در معرض خطر قرار بگيرد، نگهبانان کاخ ملکه بايد کلاه پوست مصنوعي بر سر بگذارند.

اما مشکل کرزي کمي پيچيده تر است. کلاهي که کرزي بر سر مي گذارد و در ميان موها و مدل هاي لباس افغان ها و پشتون ها بسيار شيک به نظر مي رسد به شيوه خاصي تهيه مي شود. اين نوع پوست و کلاه که به «کراکول » شهرت دارد از يک بره سقط شده فراهم مي شود. با روشي بربرگونه ميش حامله را مي زنند تا بچه اش را سقط کند و اندکي بعد او را کشته پوستش را مي کنند. نرمي و فر زيباي پوست بره کراکول فقط وقتي که سقط شده باشد به اين نرمي و زيبايي است. بره يي که سالم به دنيا مي آيد و از شير مادرش تغذيه مي کند و پوستش آفتاب مي خورد نرمي و لطافت پوستش از بين مي رود. براي همين است که طرفداران محيط زيست شديداً مخالف اين نوع کلاه هستند. چندي پيش يکي از وزراي هندي از چنين کلاهي استفاده مي کرد ولي او را مجبور کردند کلاه کراکول خود را کنار بگذارد. با اين حال برخي از طراحان مد مانند گوچي مي گويند حامد کرزي شيک پوش ترين رهبر جهان است.
مي گويند اندکي پس از سقوط طالبان بازار کلاه کراکول در افغانستان حسابي داغ شد. بسياري از مردان ترجيح مي دادند کلاهي همانند کرزي داشته باشند.

آنان مي گويند اگر قرار است کلاه کراکول درست نکنيم، پس گوشت هم نبايد بخوريم، در حالي که هر روز گوشت مي خوريم و اشکالي هم ندارد.يک بار کرزي گفت؛ خيال ندارم اين کلاه را کنار بگذارم، زيرا افغان، افغان است، اگر هم خوب به نظر مي رسد که چه بهتر.

این مطلب را در روزنامه ی ۴ اسفند اعتماد خواندم.و با خواندنش علامت سوال بزرگی در ذهنم بوجود آمد که واقعآ این بشر کی سیر می شود؟!

باید مواظب باشیم که برای بدست آوردن چیزی چه چیزهایی را از دست می دهیم.آیا نشانه و نماد خاص این ارزش را دارد که بخاطرش بی رحم شویم آن هم تا این حد؟!

پ.ن:خبر یکم کهنه ست ولی چه کنم که زودتر نشد بنویسم.چیزی هم برای گفتن ندارم!

+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387ساعت 11:25 توسط المیرا فرخی |